عکس: BBC Persian · Hengaw
داوود سلطانی هلیسادی
Davood Soltani Helisadi
۱۴۰۴
- پرواز
- ۱۸ دی ۱۴۰۴ (منبع‌ها اختلاف دارن)
- سن
- ۳۸ ساله
- اهل
- اصفهان، اصفهان
فقط روی همین گوشی می‌مونه. چیزی فرستاده نمی‌شه.
زندگی‌اش
داوود از طایفه‌ی هلیسادیِ ایل بختیاری بود و حدود یازده سالگی با خانواده‌ش اومد اصفهان. باباش تو جنگ ایران و عراق جنگیده بود. تو دبستان شریعتی خورزوق اصفهان معلم بود و پدر سه‌قلوهای سه‌ساله. خرداد ۱۴۰۴ خواهر کوچیک‌ترش رو به خاطر بیماری از دست داد.
منتقد جدی وضع سیاسی و اقتصادی کشور بود؛ تو اعتراض‌های ۱۳۹۸ هم بازداشت شده بود و با تعهد آزادش کرده بودن. دوست‌هاش می‌گن آدم فداکار و شوخ‌طبعی بود، صدای خوبی داشت و همه از آوازش لذت می‌بردن؛ گرمای جمع دوست‌هاش بود. آرزوش آزادی ایران بود و رشد و شکوفایی کشور.
رژیم چطور ازمون گرفتش
داوود تو محله‌ی خودش، خیابون رباط سوم ملک‌شهر اصفهان، به معترض‌ها پیوست. شاهدها به خانواده‌ش گفتن تا آخرین لحظه به زخمی‌ها کمک می‌کرد و می‌بردشون خونه‌های امن. مادر یکی از زخمی‌ها نوشته داوود پسرش رو روی دوشش گذاشت و برد تو ماشین خودش که برسونه درمانگاه؛ وقتی پسر گفت سردشه، کاپشنش رو انداخت روش، با گوشیش که تو جیبش بود؛ خانواده‌ی اون پسر بعداً از همین گوشی فهمیدن چی کار کرده. بعد یه گلوله‌ی جنگی به پهلوش خورد.
پیکرش رو بعد از یه هفته دادن؛ حکومت سعی کرد اون رو بسیجی‌ای معرفی کنه که معترض‌ها کشتنش. آخرش خانواده برای اینکه حقوق کامل بچه‌هاش برقرار بشه، قبول کردن بنیاد حکومتی اسمش رو جزو کشته‌های خودش ثبت کنه. کنار خواهرش تو شاهین‌شهر به خاک سپرده شده. (هه‌نگاو و ایران هیومن رایتس تاریخ کشته‌شدنش رو ۱۸ دی نوشتن؛ بی‌بی‌سی فارسی ۱۹ دی.)
