رفتن به متن اصلی
ایران بدون سانسور

امنیت

چند قانون کوتاه، هر کدوم با دلیلش. بخش خودتون رو بخونید.

اگه داخل ایران هستید

اینجا کار زیادی برای شما نیست، و این عمدیه. برام مهم‌تره سالم بمونید تا اینکه به درد من بخورید.

  1. بدون حساب بخونید.

    همهٔ صفحه‌ها بدون حساب، بدون اسم و بدون ایمیل باز می‌شن. برای خوندن هیچ‌چیز لازم نیست وارد جایی بشید.

  2. اگه حساب می‌سازید، هیچ‌چیز از خودتون توش نذارید.

    حساب، ایمیل و اسمی رو که تایپ کردید نگه می‌داره. من هیچ‌کدوم رو چک نمی‌کنم، پس لازم نیست هیچ‌کدوم واقعی باشه.

    حساب چه اطلاعاتی نگه می‌داره و کی می‌بینه

  3. هیچ‌وقت نگید کجا هستید.

    اسم یه شهر و یه جزئیات کوچیک خیلی وقت‌ها برای پیدا کردن یه آدم کافیه. من نمی‌پرسم، شما هم نگید.

  4. هیچ دورهمی‌ای. نه با من، نه از طریق من.

    من نمی‌تونم بدونم کی قراره اونجا باشه، شما هم نمی‌تونید. برای همین هر مأموریتی که یعنی دیدن یه آدم دیگه، علامت «فقط بیرون از ایران» داره و وقتی بگید داخل ایران هستید از صفحهٔ مأموریت‌ها برداشته می‌شه، و هیچ صفحه‌ای از من شما رو سراغ همچین چیزی نمی‌فرسته.

  5. نه گزارش، نه مدرک، نه امتیاز.

    گزارش یه پست علنیه. هیچ چیز علنی نباید به شما برسه، برای همین من گزارش نمی‌خوام و امتیازی هم در کار نیست.

  6. دیدن کافیه.

    برنامه هر روز تو یوتیوبه. هیچ‌وقت لازم نیست تو چتش چیزی بنویسید. اگه نوشتید، با حسابی بنویسید که نه اسم‌تون روشه، نه عکس‌تون، نه شماره‌تون.

  7. ویدیو تنها کار پرخطریه که از داخل قبول می‌کنم. اول صفحه‌ش رو بخونید.

    بیشتر چیزهایی رو که برنامه نشون می‌ده آدم‌های داخل ایران فیلم گرفتن. اون صفحه می‌گه ویدیو چطور به دست من می‌رسه، و چی رو کنار می‌ذارم تا پای کسی که فیلم گرفته وسط نیاد.

    چطور ویدیو بفرستید

چیزی که از داخل هنوز مهمه: بدونید تنها نیستید، و بدونید تو غرب کی کنار شماست. سروصدا کردن کار اوناییه که بیرونن.

اگه بیرون از ایران هستید

گزارش سال ۲۰۲۱ Freedom House می‌گه جمهوری اسلامی دست‌کم تو نه کشور اروپا، خاورمیانه و آمریکای شمالی سراغ ایرانی‌های خارج از کشور رفته. منبع: Freedom House, 'Iran: Transnational Repression Origin Country Case Study' (special report, 2021)

رئیس MI5 بریتانیا اکتبر ۲۰۲۴ گفت از ژانویهٔ ۲۰۲۲ با بیست توطئه با پشتیبانی جمهوری اسلامی روبه‌رو شدن که می‌تونست جون آدم‌های ساکن اونجا رو بگیره. منبع: MI5, 'Director General Ken McCallum gives latest threat update', speech of 8 October 2024

  1. خانواده‌تون ایرانه؟ یه بار تصمیم بگیرید چقدر علنی باشید، و پاش بمونید.

    هر چیز علنی برای جمهوری اسلامی هم علنیه. چهره، اسم کامل یا اسم شهر رو وقتی پست کردید، نمی‌شه پس گرفت.

    Freedom House: خانواده‌هایی که داخل ایران هستن تهدید یا بازداشت می‌شن تا ایرانی‌های خارج از کشور ساکت بشن. منبع: Freedom House, 'Iran: Transnational Repression Origin Country Case Study' (2021)

  2. از اسمی استفاده کنید که برای همین کار انتخاب کردید.

    اینجا، تو دیسکورد و تو چت پخش زنده، اسم فقط یه اسمه. هیچ‌چیز چکش نمی‌کنه.

  3. هیچ‌وقت کس دیگه‌ای رو پست نکنید.

    چهره، اسم و شهر هر کس مال خودشه. هر بار اول بپرسید، و اگه گفت نه، یعنی نه.

  4. حساب‌هاتون رو قفل کنید.

    تأیید دومرحله‌ای رو برای ایمیل، پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی‌تون روشن کنید. لینک یا فایلی رو که از آدم ناشناس میاد باز نکنید.

    این توصیه رو دولت بریتانیا به کسایی می‌کنه که ممکنه هدف یه دولت خارجی باشن. منبع: UK Home Office, 'What to do if you think you are the victim of transnational repression'

  5. دعوت به سفر یه زنگ خطره.

    اگه کسی اصرار کرد به یکی از کشورهای نزدیک ایران برید، حتی اگه از فامیل بود، وایسید و ببینید واقعاً کی داره دعوت می‌کنه.

    ایرانی‌هایی که تو غرب زندگی می‌کردن موقع سفر به کشورهای دیگه ربوده و به ایران برده شدن. یکی‌شون اعدام شد. منبع: Freedom House, 'Iran: Transnational Repression Origin Country Case Study' (2021)

  6. اگه تهدید شدید، همون‌جا که زندگی می‌کنید گزارش بدید.

    تهدید خودتون، یا تهدید خانواده‌تون تو ایران به خاطر شما، جاییه که زندگی می‌کنید جرمه. برای گزارش دادنش لازم نیست شهروند باشید.

    تو آمریکا: tips.fbi.gov یا 1-800-225-5324، شهروند باشید یا نباشید. اگه همون لحظه در خطرید: 911. منبع: Federal Bureau of Investigation, 'Transnational Repression'

    تو بریتانیا: تو وضعیت اضطراری 999، وگرنه 101. منبع: UK Home Office, 'What to do if you think you are the victim of transnational repression'

    تو کانادا: خط پلیس فدرال (RCMP)، 1-800-420-5805. اگه همون لحظه در خطرید: 911. منبع: Public Safety Canada, 'Understanding foreign interference' (reporting details on its page 'Protect yourself against foreign interference')

تو دورهمی

دورهمی یعنی چند نفر که از قبل به هم اعتماد دارن، یه چیزی برای خوردن، و حرف زدن دربارهٔ ایران. فقط بیرون از ایران.

  1. فقط آدم‌هایی که قبل از این سایت می‌شناختید. کسی که می‌گه اینجا عضوه هنوز یه غریبه‌ست.

    دورهمی وقتی جواب می‌ده که هیچ‌کس مجبور نباشه مراقب حرفش باشه. یه غریبه این رو برای همه عوض می‌کنه؛ کسی هم که هیچ‌کس نمی‌تونه ضامنش بشه همین‌طور.

    اکتبر ۲۰۲۵ دو مرد تو دادگاه آمریکا هر کدوم به ۲۵ سال زندان محکوم شدن، به خاطر نقشهٔ قتل یه روزنامه‌نگار ایرانی تو نیویورک که پولش رو سپاه پاسداران داده بود. اون دو نفر تبهکار اجیرشده بودن، نه مأموری که کسی بشناسدش. منبع: US Attorney's Office, Southern District of New York, press release of 30 October 2025

  2. من هیچ فهرستی از دورهمی‌ها ندارم، غریبه‌ها رو به هم وصل نمی‌کنم، و هیچ‌وقت دعوت‌نامه یا فایل نمی‌فرستم. اگه کسی گفت من فرستادمش، من نفرستادمش.

    فهرست دورهمی‌های کوچیک ایرانی‌ها فهرستیه که بعضی‌ها خیلی دوست دارن دست‌شون باشه، و دعوت‌نامه از طرف غریبه هم یه ترفند شناخته‌شده‌ست. برای همین نه فهرستی دارم، نه دعوت‌نامه‌ای می‌فرستم.

    هکرهای جمهوری اسلامی برای فعال‌های خارج از کشور دعوت‌نامهٔ جعلی فرستادن، حتی برای یه مراسم حقوق بشری که اصلاً وجود نداشت، تا روی دستگاه‌شون نرم‌افزار جاسوسی نصب بشه. منبع: Freedom House, 'Iran: Transnational Repression Origin Country Case Study' (2021)

  3. عکس فقط از سفره، پرچم و دست‌ها. کسی فقط وقتی دیده می‌شه که خودش گفته باشه باشه؛ اون هم برای این سایت و برنامه‌ها، نه فقط برای پست شما.

    یه سفره و یه پرچم همهٔ چیزی رو که گزارش لازم داره می‌گه. چهره می‌گه کی اونجا بود.

  4. کسی که خانواده‌ش ایرانه نه دیده می‌شه، نه اسمش میاد؛ مگه اینکه خودش انتخاب کرده باشه.

    تاوان یه عکس رو ممکنه کسی بده که اصلاً توش نبوده.

  5. هیچ آدرس، پلاک خونه یا پلاک ماشینی؛ نه تو این سایت، نه تو هیچ عکسی.

    من هیچ‌وقت نمی‌بینم دورهمی کجاست، و هیچ‌کس هم نباید از روی گزارش بتونه بفهمه.

    توصیهٔ دولت بریتانیا به کسایی که در خطرن: آدرس خونه‌تون رو نه تو اینترنت بذارید، نه جایی چاپ کنید. منبع: UK Home Office, 'What to do if you think you are the victim of transnational repression'

  6. وسطش هیچ‌چیز پست نمی‌شه، و هیچ‌کس نمی‌گه کجا بود؛ نه قبلش، نه بعدش.

    پستی که وسط دورهمی می‌ذارید به بقیه می‌گه یه جمع کجاست، اون هم وقتی هنوز همون‌جاست. گفتن اینکه کجا بود هم بهشون می‌گه دفعهٔ بعد کجا منتظر باشن.

  7. دورهمی مال میزبانشه. من یه راهنما می‌دم و امتیاز. نه چیزی رو اداره می‌کنم، نه خرجی می‌دم، نه تصمیمی می‌گیرم.

    آدم‌های اون جمع همدیگه رو می‌شناسن و من هیچ‌کدوم‌شون رو نمی‌شناسم. اداره‌ش با خودتونه.

  8. فقط بزرگسال‌ها. بچه‌ها تو هیچ عکسی نباشن.

    بچه نمی‌تونه خودش تصمیم بگیره که تو این ماجرا باشه یا نه.

تو تجمع

  1. فقط تجمعی که برگزارکننده‌هاش از قبل علناً اعلامش کردن. نه تجمعی که خبرش رو تو یه چت خصوصی شنیدید.

    تجمعی که علنی اعلام شده قرار بوده دیده بشه. قراری که تو یه چت خصوصی دست‌به‌دست می‌شه این‌جوری نیست، و نمی‌تونید بدونید اول کی گفته.

  2. تجمع مال کساییه که اعلامش کردن. من نه تجمعی برگزار می‌کنم، نه خرجش رو می‌دم، نه از طرفش حرف می‌زنم.

    من یه سایتم. نمی‌تونم تو خیابون مراقب کسی باشم، برای همین ادای برگزارکننده رو هم درنمیارم.

  3. قبل از بیرون رفتن دربارهٔ چهره‌تون تصمیم بگیرید.

    تو تجمع همه دوربین دارن، و هیچ‌کدومش دست شما نیست.

  4. عکس فقط از سفره، پرچم و دست‌ها. کسی فقط وقتی دیده می‌شه که خودش گفته باشه باشه؛ اون هم برای این سایت و برنامه‌ها، نه فقط برای پست شما.

    جمعیت پر از آدم‌هاییه که قبول نکردن تو پست شما باشن.

  5. کسی که خانواده‌ش ایرانه نه دیده می‌شه، نه اسمش میاد؛ مگه اینکه خودش انتخاب کرده باشه.

    تاوان یه عکس رو ممکنه کسی بده که اصلاً توش نبوده.

  6. وسطش هیچ‌چیز پست نمی‌شه، و هیچ‌کس نمی‌گه کجا بود؛ نه قبلش، نه بعدش.

    پستی که از وسط خیابون می‌ذارید به بقیه می‌گه کجایید، اون هم وقتی هنوز همون‌جایید.

من چه کار می‌کنم و چه کار هیچ‌وقت نمی‌کنم

  1. من هیچ فایلی نگه نمی‌دارم.

    گزارش یا چند خط حرفه، یا لینک پستی که خودتون گذاشتید. پست خودتون رو با یه ضربه پاک می‌کنید. فایلی رو که پیش من باشه نمی‌تونید.

  2. من نه پولی می‌گیرم، نه پولی جابه‌جا می‌کنم.

    هیچ مأموریتی خرجی نداره، و از اینجا هیچ پولی به هیچ دورهمی، گروه یا تجمعی نمی‌رسه.

  3. برای رأی هیچ امتیازی نیست، و هیچ‌وقت نمی‌گم به کی رأی بدید.

    امتیاز برای انجام دادن مأموریته، نه برای خود رأی و نه برای اسم نوشتن برای رأی. امتیاز پول نیست، ولی باز هم از رأی دور نگهش می‌دارم.

    طبق قانون آمریکا، پول دادن یا پیشنهاد پول برای اسم نوشتن یا رأی دادن تو انتخابات فدرال جرمه. منبع: 52 U.S.C. 10307(c), as shown by Cornell Legal Information Institute

قانونی جا افتاده؟ تو گفت‌وگوی صفحهٔ مأموریت‌ها بهم بگید.

پخش زنده تو یوتیوبهر روز، از ۱۰ صبح به وقت شرق آمریکابیاید حرف بزنیمدیسکورد ایران بدون سانسور