چطور دورهمی بگیرید

کسایی رو دعوت کنید که از قبل بهشون اعتماد دارید

خانواده، دوست‌های قدیمی، همونایی که همین حالا هم باهاشون سر ایران بحث می‌کنید. سه تا پنج نفر خوبه: اون‌قدر که بحث دربگیره، و اون‌قدر کم که همه حرف بزنن. به هر کدوم خودتون پیام بدید. نه پست عمومی، نه گروهی که همهٔ اعضاش رو نمی‌شناسید.

جایی رو انتخاب کنید که همیشه می‌رید

هر جا که این آدم‌ها رو در حالت عادی هم دعوت می‌کردید، یا کافه‌ای که همه می‌شناسن. من هیچ‌وقت آدرس رو نمی‌بینم و هیچ‌وقت هم نمی‌پرسم.

یه چیزی بذارید وسط

چای هم حسابه. غذا آدم‌ها رو نگه می‌داره، و آدمی که بمونه شروع می‌کنه به حرف زدن. اگه مشروب می‌دید، مسئولیتش با خود میزبانه و قانونش هم هر جا فرق داره.

با یه سؤال شروع کنید

یه بار بپرسید و بذارید بحث خودش جلو بره. یکی از اینا رو بردارید، یا سؤال خودتون رو بیارید.

• هفتهٔ اول ایران آزاد چی کار می‌کنید؟
• کدوم سیاستمدار جایی که زندگی می‌کنید رو می‌شه تکون داد، و با چی؟
• برنامه این هفته کجا رو اشتباه گفت؟
• مردم اینجا دربارهٔ ایران چی رو اشتباه می‌فهمن؟
• تا دفعهٔ بعد، شما چند نفر چه کاری رو می‌تونید با هم انجام بدید؟

قبل از اینکه کسی عکس بگیره قانونش رو بگید

• عکس فقط از سفره، پرچم و دست‌ها. کسی فقط وقتی دیده می‌شه که خودش گفته باشه باشه؛ اون هم برای این سایت و برنامه‌ها، نه فقط برای پست شما.
• کسی که خانواده‌ش ایرانه نه دیده می‌شه، نه اسمش میاد؛ مگه اینکه خودش انتخاب کرده باشه.
• هیچ آدرس، پلاک خونه یا پلاک ماشینی؛ نه تو این سایت، نه تو هیچ عکسی.
• وسطش هیچ‌چیز پست نمی‌شه، و هیچ‌کس نمی‌گه کجا بود؛ نه قبلش، نه بعدش.

با یه تاریخ و یه کار کوچیک تمومش کنید

قبل از اینکه مهمون‌ها برن، شب بعدی رو مشخص کنید و یه مأموریت انتخاب کنید که تا اون موقع با هم انجامش بدید.

گزارشش رو بنویسید

چند نفر اومدن، چی خوردید، سر چی اختلاف نظر داشتید. نه اسم، نه چهره، نه آدرس. گزارشی که قبول کنم امتیاز داره، و امتیاز میزبانی از شرکت کردن بیشتره.